Fundamentem przyjętej w 1997 r. ustawy o ochronie zwierząt jest zasada, w myśl, której zwierzę, jako istota żyjąca i zdolna do odczuwania cierpienia, nie jest rzeczą, a człowiek jest mu winien poszanowanie, ochronę i opiekę. Zasada ta jest najczęściej przywoływanym argumentem w momencie pojawiania się problemu złego traktowania zwierząt. Jednym z takich problemów jest niewłaściwe traktowanie zwierząt podczas transportu, który dotyczy głównie zwierząt gospodarskich. W myśl przepisów transport zwierząt powinien odbywać się środkami do tego przystosowanymi i być prowadzony w odpowiednich warunkach niepowodujących cierpienia i stresu u zwierząt. Problematyka ochrony zwierząt w trakcie transportu jest również dość szeroko uregulowana w prawie europejskim. Głównym źródłem prawa jest Dyrektywa Rady z 19 listopada 1991r.
Jednym z najbardziej traumatycznych okresów w życiu zwierzęcia jest proces transportu. Opuszcza ono bezpieczne, znane otoczenie i poddawane jest zmianom temperatury, wentylacji, poziomu hałasu, zapachu oraz zmianie w wielkości i zagęszczeniu grupy. Transport zwierząt gospodarskich na dalekie odległości niesie za sobą ryzyko urazów oraz jest źródłem stresu. Dlatego tak ważne jest zapewnienie im bezpiecznych i humanitarnych warunków podczas przewozu. Do tych warunków zaliczamy odpowiednią przestrzeń, która umożliwi mu leżenie i wstawanie podczas przewozu, podłoże zapewniające przyczepność kończyn, odpowiednia temperatura i wentylacja. Maksymalny czas trwania transportu lądowego zwierząt jednokopytnych, bydła, świń, kóz i owiec nie powinien przekraczać ośmiu godzin. Może zostać przedłużony do 24 godzin pod warunkiem spełnienia dodatkowych wymogów dotyczących środków transportu, tj. karmienia, pojenia oraz okresów odpoczynku. Podmiot zajmujący się transportem powinien być zarejestrowany i posiadać zgodę odpowiednich organów państwa. Według przepisów zwierzęta nie mogą wykazywać przeciwwskazań do podróży. Zwierzęta w okresie okołoporodowym, młode niezdolne do pobierania pokarmów oddzielone od matek, chore, ranne oraz niezdolne do poruszania się nie powinny być transportowane. Zwierzęta padłe lub niezdolne do dalszego transportu powinny być usunięte podczas pierwszego postoju. W przypadku choroby zwierzęcia należy koniecznie skontaktować się z lekarzem weterynarii. Przewożone zwierzęta tj.:bydło, świnie, kozy i owce powinny być zarejestrowane, podlegać systemowi identyfikacji oraz posiadać świadectwo zdrowia.
W rzeczywistości przepisy odnośnie transportu zwierząt nie zawsze są przestrzegane, a konsekwencje rzadko, kiedy są ponoszone. Często przewóz zwierząt odbywa się w niedostosowanych i brudnych pojazdach. Transportowane zwierzęta często są chore, ranne, a nawet ubezwłasnowolnione. Warto też przyjrzeć się załadunkowi zwierząt na środek transportu, podczas którego są one bite, okaleczane a nawet wciągane siłą. Przeganianie zwierząt odbywać powinno się w spokojnej atmosferze bez krzyków i gwałtownych ruchów. Agresywne zachowanie względem zwierząt może spowodować odwrotny do zamierzonego skutek. Zwierzęta w wyniku strachu będą stawiały opór i niechęć do zmiany miejsca. Nerwowa sytuacja podczas załadunku może doprowadzić do wypadku, w którym może ucierpieć zwierze lub człowiek. Nierzadkie są sytuacje, w których leżące z powodu bolesnych schorzeń zwierzęta, m.in. krowy i świnie są wciągane na samochody transportujące je do ubojni za pomocą wyciągarek lub podnoszone przy użyciu ładowarek i spychaczy.

Prawo chroni zwierzęta, mimo to wielu z nas ignoruje je wyrządzając tym samym krzywdę tym bezbronnym istotom. Jako cywilizowani ludzie musimy pamiętać o tym, że są one zdolne do cierpienia i odczuwania bólu, dlatego nie krzywdźmy ich i dbajmy o ich dobro.


Agnieszka Zawistowska

Dzisiaj jest 24.11.2017 godz.
Podlaski Ośrodek Doradztwa Rolniczego w Szepietowie