Polityka prywatności

Print Friendly, PDF & Email

Zgodnie z art. 13 ust. 1 Rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2016/679 z dnia 27 kwietnia 2016 roku w sprawie ochrony osób fizycznych w związku z przetwarzaniem danych osobowych i w sprawie swobodnego przepływu takich danych oraz uchylenia dyrektywy 95/46/WE (zwane dalej: RODO) informujemy, iż:

1) Administratorem Państwa danych osobowych jest Podlaski Ośrodek Doradztwa Rolniczego w Szepietowie, Szepietowo-Wawrzyńce 64, 18-210 Szepietowo (zwany dalej: PODR w Szepietowie).

2) Kontakt z Inspektorem Ochrony Danych w PODR w Szepietowie możliwy jest pod numerem tel. 86 275 8905 lub adresem e-mail: edeptula@odr-szepietowo.pl.

3) Jakie dane są gromadzone?

Korzystający z naszych serwisów pozostają anonimowi tak długo, aż sami nie zdecydują inaczej. Wynikające z ogólnych zasad połączeń realizowanych w Internecie informacje zawarte w logach systemowych (np. adres IP) są przez PODR w Szepietowie wykorzystywane w celach technicznych, związanych z administracją i wyświetlaniem strony. Poza tym adresy IP są wykorzystywane do zbierania ogólnych, statystycznych informacji. Informacje podane w formularzu są wykorzystywane przez PODR w Szepietowie do niezbędnych kontaktów z użytkownikami strony oraz dane zawarte w wysyłanej do nas wiadomości e-mail. Na naszej stronie używamy technologii takich jak: pliki cookie do zbierania i przetwarzania danych osobowych w celu ułatwienia korzystania ze strony. Dane będą przetwarzane do czasu posiadania udzielonej zgody.

4) Państwa dane osobowe będą przechowywane przez okres potrzebny do wyświetlenia informacji na stronie, zapamiętania ustawień, zestawieniu statystyk.

5) Mają Państwo prawo żądania od administratora dostępu do treści swoich danych oraz prawo do ich sprostowania, usunięcia, ograniczenia przetwarzania, prawo do przenoszenia danych, prawo do wniesienia sprzeciwu wobec przetwarzania, prawo do cofnięcia zgody w dowolnym momencie bez wpływu na zgodność z prawem przetwarzania, którego dokonano na podstawie zgody przed jej cofnięciem.

Mają Państwo prawo wniesienia skargi do UODO, gdy uzasadnione jest, że Państwa dane osobowe przetwarzane są przez administratora niezgodnie z ogólnym rozporządzeniem o ochronie danych osobowych z dnia 27 kwietnia 2016 r.

6) W jaki sposób chronione są informacje? Formularz wypełniany przez użytkownika realizowany jest za pomocą szyfrowanego protokołu transmisji danych.

7) Państwa dane osobowe, co do zasady nie są przekazywane poza obszar EOG. PODR w Szepietowie nie będzie przekazywał Państwa danych osobowych podmiotom trzecim, chyba że będzie tego wymagało wykonanie umowy z PODR w Szepietowie. Dane zostaną przekazane w celu i w zakresie koniecznym do prawidłowego i należytego wykonania zawartej przez Państwa z PODR w Szepietowie umowy, oraz zostaną Państwo o tym fakcie powiadomieni. PODR w Szepietowie może przekazać Państwa dane związane z wyświetlaniem strony do usługi Google Analytics.

8) Wyrażenie zgody jest dobrowolne i w każdej chwili można ją wycofać.

Zwróćmy uwagę na nawożenie rzepaku azotem – Podlaski Ośrodek Doradztwa Rolniczego w Szepietowie

Zwróćmy uwagę na nawożenie rzepaku azotem


Print Friendly, PDF & Email

Zwróćmy uwagę na nawożenie rzepaku azotem

W województwie podlaskim rzepak ozimy nie zajmował dotąd znaczącej pozycji w strukturze zasiewów. Powierzchnia jego w roku 2014 wg US Białystok wynosiła ok.10 400 ha. Plony za rok 2014 wyniosły ok.32 dt/ha i były niewiele niższe od średniej krajowej, która wyniosła ok. 34 dt/ha. Szacuje się, że w kolejnych latach powierzchnia uprawy będzie stopniowo wzrastać. Wynika to z rosnącego zapotrzebowania nasion rzepaku na cele spożywcze i energetyczne raz obowiązku zachowania dywersyfikacji upraw przy staraniu się o płatności bezpośrednie za zazielenienie. Warunki przyrodniczo-glebowe w województwie podlaskim umożliwiają uprawę na powierzchni ok. 60 tys. hektarów. Wykorzystanie gleb przydatnych do uprawy rzepaku w województwie wynosi zaledwie 1,4%. Więc rezerwy są bardzo duże.

Pamiętajmy o zasadach

Zasadą jest, że “nawóz czeka na rzepak a nie rzepak na nawóz”. Nawożenie azotem jest trudnym zadaniem agrotechnicznym. Wymaga  realnego oszacowania plonu nasion, pomiaru ilości azotu mineralnego w glebie wiosną, uwzględnienia sumy i rozkładu opadów wiosną, uwzględnienia struktury łanu – gęstości roślin (jesienią i wiosną po zimie przed ruszeniem wegetacji). Wznowienie wegetacji rzepaku ozimego rozpoczyna się na przedwiośniu już w temperaturze ok. 5o C. Wówczas rośliny nie mogą jeszcze korzystać z azotu glebowego, bo działalność drobnoustrojów rozpoczyna się dopiero w temperaturze 8-9°C. Wiosenne wznowienie wegetacji oznacza rozpoczęcie intensywnego pobierania składników pokarmowych przez rośliny. Okres wiosenno-letniej wegetacji charakteryzuje się bardzo dużym przyrostem masy roślin rzepaku i jednocześnie bardzo dużą dynamiką pobierania azotu. Stąd tak ważne jest wczesno wiosenne dostarczenie roślinom  azotu w optymalnych ilościach tego składnika w nawozach mineralnych (tabela 1.).

Tabela 1. Dynamika pobierania azotu przez rośliny rzepaku ozimego na przedwiośniu i w okresie wiosenno-letniej wegetacji (wg IUNG-PIB)

Okres wegetacji

Procent pobrania azotu
Od wznowienia wegetacji wiosennej do pąkowania 35-40

Od pąkowania do wykształcenia się pierwszych łuszczyn

25-30

W czasie formowania łuszczyn i dojrzewania

15-20

 

Obliczamy dawkę N

Wiosną, w pierwszej kolejności ustalamy zapotrzebowanie rzepaku na azot. Przyjmując plon 4 tony nasion z 1 ha i średnie pobieranie 50-60 kg azotu na 1 tonę plonu (wraz z odpowiednią masą słomy), potrzeby pokarmowe wynoszą 200 – 240 kg/ha N.

Wielkość podstawowej wiosennej dawki zależy od rezerw azotu mineralnego dostępnego dla roślin. Oznaczenie zawartości azotu mineralnego w glebie Nmin (0-90 cm), na początku wznowienia wegetacji, stanowi podstawę określenia wiosennej dawki dla przewidywanego plonu w stosunku do oszacowanych potrzeb pokarmowych.

Jego ilość określa się wg wzoru:

Nu = Pp – Nmin (0-90cm)

Nu – wiosenna dawka azotu w kg/ha,

Pp – potrzeby pokarmowe dla przewidywanego plonu,

Nmin  (0-90 cm) – zawartość azotu mineralnego w warstwie glebowej 0-90 cm.

Gdy w danym przypadku potrzeby pokarmowe wynoszą np. 240 kg /ha N(Pp), a zawartość azotu mineralnego w glebie w warstwie do 90 cm w głąb profilu glebowego Nmin (0-90 cm) wynosi 70 kg N, to podstawowa uzupełniająca, wiosenna dawka azotu (Nu) wynosi 240 kg – 70 kg = 170 kg/ha N. Zakładając, że azot z nawozów mineralnych jest wykorzystywany maksymalnie w 80%, to dla zaspokojenia potrzeb roślin (wydania plonu nasion 4 t/ha) trzeba dostarczyć około 212,5 kg/ha N w nawozach mineralnych. Ta wartość powinna być modyfikowana w zależności od warunków przyrodniczych, przede wszystkim od jakości gleby oraz ilości opadów w okresach zimowym i wegetacyjnym, a także od warunków agrotechnicznych, spośród których duże znaczenie ma jakość przedplonu oraz efektywna ochrona plantacji przed agrofagami. W sumie wpływ tych warunków może powodować zwiększenie lub zmniejszenie oszacowanej dawki wiosennej azotu od 10 do 20%.

 Po zbożach i w stanowiskach dość odległych od ostatniego nawożenia obornikiem stosujemy większe od średnich dawki nawozów azotowych, a po dobrych przedplonach (lucerna, koniczyna, inne motylkowate oraz do trzeciego roku po oborniku) mniejsze dawki nawozów. Na wielkość podstawowej wiosennej dawki azotu wpływa obsada i stan roślin rzepaku po zimie. Na plantacjach, które ucierpiały wskutek mrozów, ale rokują nadzieję zregenerowania uszkodzeń, stosujemy nawozy azotowe, które pobudzą rośliny do intensywnego wzrostu.

Dzielimy dawki N

Jeśli wyliczymy, że całkowita wiosenna dawka azotu wynosi około 212,5 kg/ha N to pierwszą “uderzeniową” część w ilości (1/2 do 2/3 całkowitej dawki) nie mniej niż 100 kg N wysiewamy w chwili ruszenia wegetacji, aby rośliny mogły szybko zregenerować uszkodzenia, dopóki mają pod dostatkiem wody z opadów zimowych. W tym celu najlepiej zastosować saletrę amonową. Po silnych uszkodzeniach podczas zimy zaleca się stosować saletrę sodową. Drugą część dawki azotu (1/2-1/3) wysiewamy przed początkiem pąkowania, dostosowując jej poziom do ogólnej kondycji i obsady roślin na plantacji oraz przewidywanego plonu.

Wiosenną dawkę do 100 kg N/ha możemy zastosować jednorazowo.

Całkowitą wiosenną dawkę azotu możemy podzielić na trzy dawki, dostosowując wielkość do potrzeb roślin w różnych fazach rozwojowych, uwzględniając wpływ pogody na efektywność nawożenia. Podział wyznaczonej dużej wiosennej dawki na mniejsze części zmniejsza ryzyko wylegania rzepaku, a przy umiarkowanych i równomiernie rozłożonych opadach zwiększa efektywność wykorzystania azotu przez rośliny. Dobrym rozwiązaniem jest stosowanie trzech dawek  azotu w następujących proporcjach: 60 : 30 : 10% lub 50 : 25 : 25%. Pierwszą część wiosennej dawki 100-127,5 kg/ha N zaleca się stosować w postaci saletry amonowej bezpośrednio przed ruszeniem wegetacji. Drugą część w okresie od początku tworzenia się pędów kwiatowych do pełni pąkowania roślin. Zwykle jest to 10-14 dni od zastosowania pierwszej dawki. Potrzeba wówczas 60-90 kg/ha N w postaci saletry amonowej lub mocznika. Ta część azotu zastosowana w pełni pąkowania wpływa na dobre osadzanie i wykształcenie się łuszczyn. Trzecią część wiosennej dawki azotu zastosować w ilości 20-30 kg/ha N w postaci saletry amonowej lub dolistnie w postaci 12% wodnego roztworu mocznika, natychmiast po przekwitnięciu rzepaku na zieloną łuszczynę, łącząc je z zabiegami ochrony roślin.

Pamiętajmy, że zbyt duże dawki azotu ujemnie wpływają na zawartość  tłuszczu w nasionach, stwarzają niebezpieczeństwo wylegania roślin i zwiększają podatność roślin na choroby. Zbyt małe ograniczają plonowanie. Poprawie efektywności wiosennego nawożenia rzepaku ozimego azotem sprzyja podział dużych dawek na mniejsze cząstkowe.

Składnikiem deficytowym w uprawie rzepaku jest siarka, która jest ściśle powiązana metabolicznie z azotem. Rzepak ozimy pobiera dużo siarki, szczególnie wiosną począwszy od  fazy wydłużenia łodygi do fazy zawiązywania łuszczyn. Na plantacjach, gdzie mogą wystąpić w glebie niedobory siarki należy stosować od 30 do 50 kg S/ha w nawozach zawierających siarkę (siarczan amonu, saletrosan, kizeryt) w pierwszej dawce wiosennej.

Technika pobierania prób glebowych na oznaczenie azotu mineralnego

Pobranie prób na azot mineralny powinno odbyć się na przedwiośniu, w bezpośredniej bliskości z terminem rozpoczęcia wiosennej wegetacji. Czas oczekiwania na wyniki nie powinien opóźnić terminu zastosowania pierwszej wiosennej dawki nawozów azotowych. Próbki glebowe na zawartość azotu mineralnego w glebie pobieramy za pomocą lasek gleboznawczych o rosnącej długości i malejącej średnicy, wkładając je kolejno w otwór powstały po pobraniu poprzedniej próbki. Na jedną próbę zbiorczą powinno składać się do 15 próbek z pojedynczych punktów pobrania. Jedna próba zbiorcza o masie ok. 100 g powinna być reprezentatywna dla powierzchni pola do 4 ha o małej zmienności glebowej, albo dla powierzchni pola około 1 ha charakteryzującego się zmiennością glebową. Dla poprawności wyników analizy chemicznej zasadnicze znaczenie ma dokładne wymieszanie i rozdrobnienie próbek glebowych oraz odrzucenie kamieni i widocznych części roślin. Próba zbiorcza powinna być umieszczona  w szczelnym pojemniku lub woreczku z tworzywa, odpowiednio opisana i niezwłocznie dostarczona do najbliższej Okręgowej Stacji Chemiczno-Rolniczej.

25.02. 2015 r. Eugeniusz Stanisław Stefaniak