Polityka prywatności

Print Friendly, PDF & Email

Zgodnie z art. 13 ust. 1 Rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2016/679 z dnia 27 kwietnia 2016 roku w sprawie ochrony osób fizycznych w związku z przetwarzaniem danych osobowych i w sprawie swobodnego przepływu takich danych oraz uchylenia dyrektywy 95/46/WE (zwane dalej: RODO) informujemy, iż:

1) Administratorem Państwa danych osobowych jest Podlaski Ośrodek Doradztwa Rolniczego w Szepietowie, Szepietowo-Wawrzyńce 64, 18-210 Szepietowo (zwany dalej: PODR w Szepietowie).

2) Kontakt z Inspektorem Ochrony Danych w PODR w Szepietowie możliwy jest pod numerem tel. 86 275 8905 lub adresem e-mail: edeptula@odr-szepietowo.pl.

3) Jakie dane są gromadzone?

Korzystający z naszych serwisów pozostają anonimowi tak długo, aż sami nie zdecydują inaczej. Wynikające z ogólnych zasad połączeń realizowanych w Internecie informacje zawarte w logach systemowych (np. adres IP) są przez PODR w Szepietowie wykorzystywane w celach technicznych, związanych z administracją i wyświetlaniem strony. Poza tym adresy IP są wykorzystywane do zbierania ogólnych, statystycznych informacji. Informacje podane w formularzu są wykorzystywane przez PODR w Szepietowie do niezbędnych kontaktów z użytkownikami strony oraz dane zawarte w wysyłanej do nas wiadomości e-mail. Na naszej stronie używamy technologii takich jak: pliki cookie do zbierania i przetwarzania danych osobowych w celu ułatwienia korzystania ze strony. Dane będą przetwarzane do czasu posiadania udzielonej zgody.

4) Państwa dane osobowe będą przechowywane przez okres potrzebny do wyświetlenia informacji na stronie, zapamiętania ustawień, zestawieniu statystyk.

5) Mają Państwo prawo żądania od administratora dostępu do treści swoich danych oraz prawo do ich sprostowania, usunięcia, ograniczenia przetwarzania, prawo do przenoszenia danych, prawo do wniesienia sprzeciwu wobec przetwarzania, prawo do cofnięcia zgody w dowolnym momencie bez wpływu na zgodność z prawem przetwarzania, którego dokonano na podstawie zgody przed jej cofnięciem.

Mają Państwo prawo wniesienia skargi do UODO, gdy uzasadnione jest, że Państwa dane osobowe przetwarzane są przez administratora niezgodnie z ogólnym rozporządzeniem o ochronie danych osobowych z dnia 27 kwietnia 2016 r.

6) W jaki sposób chronione są informacje? Formularz wypełniany przez użytkownika realizowany jest za pomocą szyfrowanego protokołu transmisji danych.

7) Państwa dane osobowe, co do zasady nie są przekazywane poza obszar EOG. PODR w Szepietowie nie będzie przekazywał Państwa danych osobowych podmiotom trzecim, chyba że będzie tego wymagało wykonanie umowy z PODR w Szepietowie. Dane zostaną przekazane w celu i w zakresie koniecznym do prawidłowego i należytego wykonania zawartej przez Państwa z PODR w Szepietowie umowy, oraz zostaną Państwo o tym fakcie powiadomieni. PODR w Szepietowie może przekazać Państwa dane związane z wyświetlaniem strony do usługi Google Analytics.

8) Wyrażenie zgody jest dobrowolne i w każdej chwili można ją wycofać.

Kiła kapusty wkracza na pola rzepaku – Podlaski Ośrodek Doradztwa Rolniczego w Szepietowie

Kiła kapusty wkracza na pola rzepaku


Print Friendly, PDF & Email

W województwie podlaskim pojawiła się choroba płodozmianowa – kiła kapusty. Wystapienie jej potwierdzają wieloletni plantatorzy rzepaku ozimego, rolnicy z powiatu hajnowskiego.

Sprawcą choroby jest pierwotniak jednokomórkowy o nazwie Plasmodiophora brassicae rozmnażający się za pomocą zarodników płciowych o charakterze przetrwalnikowym.

Objawy

Plantacja rzepaku porażona przez kiłę wygląda tak, jakby wymarzła, ale znajdujące się narośla na korzeniach mówią o innej przyczynie. Objawy porażenia widoczne są na korzeniach głównych i bocznych w postaci charakterystycznych narośli – guzów mających kształt kulisty, maczugowaty, nieregularny lub palczasty. Początkowo są jasne i suche, z czasem brunatnieją i się rozpadają. Rozpadające się narośla wydzielają charakterystyczny, nieprzyjemny zapach gnijącej kapusty. Porażone rośliny mają zahamowany wzrost i z reguły dojrzewają szybciej od zdrowych roślin. Rozwój choroby deformuje system korzeniowy i pozbawia go części warstwy korowej, co dodatkowo ułatwia atak innych mikroorganizmów.

Niedobory wody powodują więdnięcie roślin i utrudnienie w pobieraniu i przewodzeniu substancji pokarmowych. Rośliny więdną, żółkną lub czerwienieją, ponieważ porażone i niszczone przez patogena korzenie nie dostarczają odpowiedniej ilości substancji pokarmowych i wody.

Skutki porażenia

Zaatakowane rośliny jeśli nie zginą jesienią lub wczesną wiosną, mają zahamowany wzrost i wytwarzają mniej odgałęzień bocznych. Kwitną wcześniej, wydają mniejszy plon gorszej jakości. Narośla po pewnym czasie rozpadają się i do gleby dostają się bardzo trwałe, grubościenne zarodniki przetrwalnikowe. Zachowują one żywotność nawet do 20 lat. Są bardzo odporne na niekorzystne czynniki środowiska takie jak: mróz, susza czy brak żywiciela.

Zarodniki atakują każdy gatunek z rodziny kapustowatych, zarówno uprawny jak i chwasty. W praktyce najczęściej jest to rzepak, który w rejonach o dużej powierzchni uprawy wysiewany jest na tym samym polu po jedno- lub dwuletniej przerwie. Dodatkowym czynnikiem ułatwiającym rozwój kiły jest uprawa gorczycy w poplonach po zbożach. Choroba na danym polu rozprzestrzenia się bardzo szybko.

Profilaktyka oraz zabiegi agrotechniczne

Aby zmniejszyć ryzyko pojawienia się kiły kapusty w rzepaku należy:

  • przestrzegać zasad zmianowania roślin i uprawiać rzepak na tym samym polu co 3-4 lata a nawet rzadziej,
  • na polach gospodarstw, w których wystąpiła kiła kapusty, nie powinno wysiewać się gorczycy lub innych roślin kapustowatych przez okres około 7-8 lat, alternatywną uprawą może być np. facelia błękitna,
  • uprawiać rośliny, które nie są żywicielami kiły kapusty jak: zboża, ziemniaki, buraki, kukurydza i motylkowate,
  • po zbiorze rzepaku dokładnie przyorać resztki pożniwne, niszczyć samosiewy i chwasty,
  • zadbać o poprawę struktury i uregulowanie stosunków wodnych w glebie, zapobiegając jej zaskorupianiu, utwardzaniu, zbrylaniu i zalewaniu wodą,
  • w roślinach uprawianych po rzepaku, bezwzględnie prowadzić walkę z chwastami z rodziny kapustowatych (obecność tasznika pospolitego, tobołków polnych, gorczycy polnej, samosiewów rzepaku i innych roślin z tej grupy przyczynia się do rozwoju kiły kapusty),
  • regulować pH gleby do wyższego, choć ono nie likwiduje zagrożenia to jednak hamuje kiełkowanie zarodników przetrwalnikowych,
  • w nawożeniu mineralnym rzepaku zaleca się stosować bor, magnez, mangan i cynk,
  • nie stosować obornika pochodzącego od zwierząt karmionych roślinami z rodziny kapustowatych porażonymi przez kiłę kapusty (zarodniki przetrwalnikowe nie tracą żywotności w przewodzie pokarmowym zwierząt),
  • w rejonie występowania kiły kapusty nie przyspieszać terminu siewu, ze względu na wyższą z reguły w tym czasie temperaturę gleby i powietrza,
  • na polach zainfekowanych ograniczyć liczbę wjazdów i zabiegów uprawowych do niezbędnego minimum,
  • po wykonanych zabiegach na polu zainfekowanym kiłą każdorazowo czyścić elementy robocze narzędzi i maszyn rolniczych a na końcu zdezynfekować aby nie przenosić patogena z grudkami gleby na inne pola,
  • jeśli kiła wystąpiła w dużym nasileniu i nie ma możliwości zaniechania uprawy rzepaku przez wiele lat, można po dłuższej przerwie wysiać odmianę odporną z Listy CCA (Wspólnotowy Katalog Odmian) np. Mendel F1, która jest mieszańcem zrestorowanym, charakteryzującym się odpornością rasowo-specyficzną na sprawcę kiły kapusty,
  • nie mieszać przed siewem na danym polu odmian nasion odpornych z nasionami odmian wrażliwych,
  • opisać pola i zaznaczyć miejsca, w których występowały rośliny porażone, lub pojawiły się objawy kiły, by nie uprawiać tam roślin z rodziny kapustnych.

Niestety dotychczas nie opracowano zaleceń chemicznego zwalczania sprawcy choroby w uprawach rzepaku.

Eugeniusz Stanisław Stefaniak

Literatura:
1. Korbas M., Jajor E., Kiła i zgnilizna na życzenie, Nowoczesna Uprawa 7/ 2010, s. 31
2. Korbas M., Jajor E., Nie lekceważmy kiły w rzepaku, Nasz Rzepak 3/2009, s. 56