W okresie obejmującym lata 2005-2013 średnia cena gruntu rolnego w Holandii wzrosła o 72%. Średnia cena gruntu rolnego w 2013 roku to 52,1 tys. euro/ha. Głównymi użytkownikami holenderskich gruntów rolnych są rolnicy specjalizujący się w chowie bydła oraz w polowych uprawach rolniczych. Wysoki poziom cen gruntów rolnych w Holandii, to rezultat ich niskiej podaży i niezwykle ostrej walki konkurencyjnej, ponieważ o grunty ubiegają się również sektory: budownictwa, infrastruktury i ochrony środowiska. W latach 2000-2013 liczba holenderskich gospodarstw zmniejszyła się o 31%, przy spadku powierzchni użytków rolnych o 9,6% i wzroście średniej powierzchni gospodarstwa z 20 ha do 27 ha.

W końcu lat dziewięćdziesiątych ubiegłego wieku ceny gruntów rolnych w Irlandii nie przekraczały granicy 10 tys. euro/ha. W 2006 roku z powodu nagłego wzrostu popytu na grunty przeznaczane na cele budownictwa i inwestycje infrastrukturalne, ceny ziemi rolnej wahały się już w przedziale 55-65 tys. euro/ha. Wejście gospodarki kraju w fazę recesji w 2008 roku spowodowało spadek popytu na grunty rolne. W efekcie ich średnia cena w 2010 roku spadła poniżej 24 tys. euro/ha.

Średnia cena gruntu rolnego we Francji osiągnęła w roku 2013 poziom 5,7 tys. euro/ha. Najwyższe ceny osiągały grunty orne (średnio 6,7 tys. euro/ha), najniższe zaś grunty z przewagą trwałych użytków zielonych wykorzystywane do prowadzenia wypasowego chowu bydła (średnio 4,4 tys. euro/ ha). Od wielu już lat obserwuje się że grunty zakupywane są na cele niezwiązane z produkcją rolną i produkcję surowców niesłużących wytwarzaniu artykułów żywnościowych. W opinii ekspertów może to w przyszłości zagrozić bezpieczeństwu żywnościowemu Francji

Według ocen wiodących brytyjskich agencji handlu nieruchomościami rolnymi średnia cena gruntu rolnego w Wielkiej Brytanii wyniosła 19,1 tys. euro/ha. Największym popytem cieszyły się grunty orne o najwyższych klasach jakości.

W Niemczech w 2013 roku średnia cena gruntu rolnego wyniosła 16,4 tys. euro/ha. W zachodnich krajach związkowych (landach) cena osiągnęła poziom 25,2 tys. euro/ ha. W landach wschodnich wyniosła 10,5 tys. euro/ha. W landach zachodnich tradycyjnie najwyższą średnią cenę uzyskiwała ziemia w Bawarii (39,8 tys. euro/ha) i Nadrenii Północnej – Westfalii (34,0 tys. euro/ha), najniższą w Kraju Saary (9,8 tys. euro/ha) i Palatynacie Nadrenii (11,7 tys. euro/ha). W landach wschodnich najdrożej sprzedawany był grunt w Meklemburgii – Pomorzu Przednim (14,3 tys. euro/ha) i Saksonii – Anhalt (11,2 tys. euro/ha), najtaniej w Turyngii (8,2 tys. euro/ha) i Brandenburgii (8,5 tys. euro/ha). W latach 2007-2013 średnia cena gruntu rolnego w Niemczech wzrosła o 78%, w tym w landach zachodnich o 53,7%, a w landach wschodnich o 154,2%. Świadczy to o postępującym procesie wyrównywania poziomu cen gruntów rolnych między zachodnimi i wschodnimi landami Niemiec.

W Belgii ceny nieruchomości rolnych oscylują wokół 30,0 tys. euro/ ha, powszechne stały się tam praktyki wykupywania gruntów przez przedsiębiorców i osoby zatrudnione w zawodach pozarolniczych. Nabywcy takich gruntów wydzierżawiają je aktywnym rolnikom według rażąco wysokich stawek czynszu.

Z analizy ilości i wartości transakcji sprzedaży gruntów rolnych w Danii wynika, że średnia wolnorynkowa cena gruntu rolnego w tym kraju w 2013 roku wyniosła 22,2 tys. euro/ha, a w transakcji w ramach obrotu rodzinnego 19,2 tys. euro/ ha.

Według danych raportu włoskiego Narodowego Instytutu Ekonomiki Rolnictwa (INEA) średnia cena gruntu rolnego we Włoszech wyniosła w 2013 roku 19,3 tys. euro/ha., w Hiszpanii 9,7 tys. euro/ ha.

Średnia cena gruntów rolnych w Szwecji wyniosła 5,4 tys. euro/ha. Według analityków w szwedzkim rolnictwie dominują obecnie transakcje kupna nieruchomości rolnych przez sąsiadów zbywających nieruchomość. Przy tego rodzaju transakcjach, gdzie nabywcami gruntów są rolnicy powiększający swoje gospodarstwa, ceny sprzedawanych gruntów są nawet o 100% wyższe niż ceny zakupu gruntów położonych w oddaleniu od gospodarstwa ich nabywcy.

W roku 2013 średnia cena gruntów rolnych na Węgrzech wyniosła 2,6 tys. euro/ha, w Bułgarii 3,0 tys. euro/ha, w Czechach oscylowała w granicach od 3,0-8,0 tys. euro/ha, na Litwie od 2,8 tys. do 4,3 tys. euro/ha, w Estonii 1,9 tys. euro/ha, w Rumunii 3,1 tys. euro/ha. Ceny gruntów rolnych w Rumunii były dotychczas bardzo atrakcyjne dla zagranicznych inwestorów, którzy według szacunków w okresie lat 2007-2013 zakupili około 900 tys. ha (6,1%) gruntów rolnych położonych w tym państwie. Główną grupę inwestorów stanowili obywatele i osoby prawne z Włoch, Niemiec, Danii, Hiszpanii, Holandii, Austrii i Węgier. Z tego powodu wprowadzono tam ograniczenia. W razie sprzedaży gruntu położonego w odległości 30 km od granicy państwa oraz wybrzeża Morza Czarnego lub w odległości 2,4 km od jednostek o specjalnym znaczeniu dla obronności państwa, zbywca nieruchomości musi uzyskać zezwolenie Ministra Obrony Narodowej. Takie samo zezwolenie, wydawane przez Ministra Kultury, wymagane jest przy transakcji sprzedaży terenu uznanego za istniejący lub potencjalny obiekt archeologiczny. Uchybienie wymogom ustawy grozi wymierzeniem kary pieniężnej oraz czyni transakcję sprzedaży nieważną z mocy prawa.

Źródło:

Rynek ziemi rolniczej. Stan i perspektywy nr 17 – IERiGŻ w Warszawie grudzień 2014

Jarosław Bartłomiejczuk

Dzisiaj jest 22.01.2018 godz.
Podlaski Ośrodek Doradztwa Rolniczego w Szepietowie